2.04.2010 r. Puszcza Niepołomicka: Chobot, uroczysko Grobla
W lesie morze kwitnących zawilców gajowych. W grądowej części Puszczy, tj. w uroczysku Grobla to zdecydowanie najbardziej malownicza pora roku. Zresztą kwiecień jest najciekawszym miesiącem do obserwacji przyrody.
W efekcie:
błotniak stawowy – samiec polujący nad łąkami
myszołów – w sumie 3 ptaki, nad lasem i nad łąkami.
puszczyk zwyczajny – po zmroku głos terytorialny samca.
dzięcioł czarny – głos przelatujących osobników w 2 różnych miejscach
dzięcioł duży – w sumie 4 ptaki
bażant – nad Drwinką 1 tokujący kogut, w Woli Batorskiej na łąkach kolejne 4 osobniki.
słonka – po zmroku w sumie 2 przeloty tokującego samca. W lesie panowała już idealna cisza. Ptaki leciały tuż nad wierzchołkami drzew odzywając się donośnym „psykaniem” i cichszym „chrapaniem”.
czajka – nad łąkami nad Drwinką, w sumie 2 wokalizujące osobniki
grzywacz – 2 – 3 osobniki nad łąkami
drozd śpiewak – osobnik obserwowany na gałęzi i śpiewający w starej dąbrowie
Do tego: śpiewające trznadle, kosy, kilka rudzików, pliszki siwe, krzyżówki, modraszki, bogatki itp…
Z fauny poza ptasiej:
jelenie: najpierw chmara 5 osobników w tym byk, obserwowane na granicy polany z bliskiej odległości, następnie 2 łanie na drodze, później pojedyncza łania przy leśnej drodze i wreszcie chmara kilkunastu jeleni, w tym łanie, cielaki i młode byki.
dziki – pojedynczy spłoszony osobnik obserwowany między drzewami. Ponadto w 2 miejscach odgłosy idącej watahy.
sarna – w sumie 11 osobników na łąkach i w lesie.
Zewsząd słychać rzekotki drzewne. Nawet w obrębie wsi z większych skupisk podmokłych krzaków słychać „rechotanie”.
18.04.2010 r. Puszcza Niepołomicka: Chobot, Kobyle Wiślisko
myszołów – para kołująca nad miejscem gdzie 2 lata temu namierzyłem gniazdo.
dzięcioł czarny – pojedynczy osobnik
dzięcioł duży – w sumie 4 osobniki
dzięcioł zielony - głos
bażant – pojedyncze koguty po drodze, w tym jeden z kurą.
bocian biały – w sumie 3, w tym jeden na gnieździe
grzywacz – w sumie kilka osobników, w tym jeden intensywnie odzywający się głosem godowym.
Do tego liczne zięby i kosy,
Z fauny poza ptasiej:
jelenie – chmara 6 młodych byków.
dziki – najpierw locha z gromadą pasiastych warchlaków. Żerowała stosunkowo blisko a ja obserwowałem je przez niemal pół godziny, nie będąc zbytnio ukryty. Udało się tez zrobić kilka zdjęć. Następnie wataha kilkunastu dzików na drodze. Gdy podniosłem lornetkę zeszły w las. Na koniec duży odyniec spłoszony z kępy ostrężyn.
sarna – w sumie 3 osobniki
zając – pojedynczy spłoszony wewnątrz starego grądu.
Na Wiślisku czasami odzywają się pojedyncze kumaki i powoli zaczynają gody żaby zielone. Co kilkanaście minut intensywnie odzywają się rzekotki.
Na drodze w Chobocie rozjechany półmetrowy zaskroniec.
W lesie mnóstwo kwitnących zawilców gajowych. Zielenią się krzewy i drzewa. W ciągu kilku godzin chodzenia (także drogami) nie spotkałem ani nie widziałem żadnego człowieka.
niedziela, 30 maja 2010

Jest jeden mały ptaszek, który brutalnością przewyższa wszystkie gepardy i krokodyle razem wzięte. Jest jednak ''tylko'' średni ptak drapieżny z rodziny dzierzbowatych. Nazywa się dzierzba srokosz. Jej sposobu zabijania nie powstydziłby się nawet Hannibal Lecter. Otóż nabija on na ciernie swoje ofiary, zwykle myszy i norniki. Patrząc na tego ptaka wydaje się to przerażające i brutalne, ale ma to swoje przyrodnicze uzasadnienie, gdyż dzięki temu może bez trudu poćwiartować swoją ofiarę, a jego dziobek jest za słaby, aby mógł to zrobić inaczej. Jak widzisz Internauto, jest to uzasadnione z punktu widzenia zwierzęcia, gdyż to jedyny sposób na przeżycie srokosza.

Zapewne większość z was uważą motyle nocne za żenującą pomyłkę natury. W odróżnieniu od swoich krewniaków aktywnych w ciągu dnia są one w większości szare i.. nudne. Czy aby na pewno macie racje? Niekoniecznie! W tej chwili myślicie sobie- te ćmy z lasów deszczowych są może ładne, ale te żyjące w Polsce są okropne. Bronię stwierdzenia, że każdy wytwór natury jest na swój sposób. No dobrze- powiecie- ale taka brudnica mniszka jest wstrętnym szkodnikiem. Jest... Ale i ona bywa zadziwiająca. Widzę, że nie przekonały was moje argumenty. Pójdę więc inną drogą. Widział ktoś z was może zmrocznika gładysza czy zmierzchnicę trupią główkę? Właśnie! Czyż przyroda nie wymyśliła sobie tego w piękny sposób. Tutaj musicie mi ulec. Oba gatunki są jednak tylko częścią ze wspaniałych ciem. Jest ich dużo więcej... Teraz już nikt nie spojrzy obojętnie na motyle nocne!

Przyroda działająca jako całość to ekosystem.
Ekosystemem nazywana jest wyodrębniona (w widoczny dla nas sposób) część przyrody. Ekosystem działa jako pewna całość, zawsze złożona z dwóch podstawowych składników: 1) wszelkich organizmów żywych i 2) środowiska nieożywionego, czyli wody, gleb, skał i powietrza. Naukowcy nazywają żywą część ekosystemu biocenozą, a nieożywioną – biotopem. W najszerszym ujęciu ekosystemem jest wszechświat z najważniejszym dla życia na Ziemi elementem – Słońcem, które dostarcza prawie całej potrzebnej do życia energii i którego grawitacja warunkuje ruch naszej planety, a tym samym reguluje rytmy zjawisk w ziemskiej przyrodzie. Ekosystemem możemy nazwać połączone ze sobą wszystkie oceany, ale także pojedynczy staw, przyrodę jakiejś wyspy lub polany – o odrębności ekosystemu decyduje przede wszystkim to, czy stanowi on działającą całość. Rzadko uda nam się dokładnie wyznaczyć granice jakiegoś ekosystemu, bo nawet wysepka na środku oceanu - choć może wydawać się zupełnie odizolowana, to jednak niewyobrażalnie wiele powiązań łączy ją z oceanem, a nawet odległymi lądami.


W działającej przyrodzie wszystko jest ważne!
W przyrodzie nie ma elementów zbędnych i nieważnych. Każdy organizm włączony jest w globalny ruch materii, przepływ energii i wymianę informacji. Każdy organizm zmienia i kształtuje ów ruch, przepływ i wymianę na swój własny sposób. Każde zachodzące w przyrodzie zdarzenie ma swoje liczne skutki – różnorodne co do rodzaju i skali.
Dzięki temu bezustannie tworzy się i przetwarza przyroda – zdumiewająco zmienne i dynamiczne środowisko naszego życia. Życie, od momentu gdy powstało trwa nieprzerwanie, więc wszystkie żywe istoty, które niegdyś stanowiły i (współdziałając!) kształtowały przyrodę, zostawiły w niej swój ślad, skutek swojego istnienia. Teraz to, co w przyrodzie pozostało z dawnych epok, wpływa na zmiany zachodzące z każdą chwilą. To, co dawniej działo się w przyrodzie i to, co dzieje się w niej teraz wpływa także na nas, bo jesteśmy częścią układu działającego bez chwili przerwy od wielu milionów lat.
Często trudno nam pojąć, że odległe i nie związane ze sobą zdarzenia wpływają na kształt przyrody, na zmiany także w naszym życiu. Kiedyś w telewizji obejrzałem relację z prawdziwej historii, która jest doskonałym, a zarazem anegdotycznym, przykładem na ścisłe związki z pozoru niepowiązanych zdarzeń i znaczące skutki błahych (z naszego punktu widzenia) przyczyn. Otóż w pewnej miejscowości gdzieś w Ameryce na ciężką wirusową chorobę zapadali wyłącznie gracze w golfa. Ze statystyk wynikało, że im mniejszą wprawę mają w tej grze, tym większe jest prawdopodobieństwo ich zachorowania. Najlepsi gracze nie chorowali wcale. Dlaczego, akurat życie i zdrowie golfistów, a szczególnie tych gorszych było zagrożone przez atak wirusa? Wyjaśnienie jest banalnie proste. Otóż wirusowe zakażenie przenosiły kleszcze zamieszkujące w krzakach na miejscowym polu golfowym. Dobrzy gracze posyłali piłki w kierunku dołków, a gorszym zdarzało się szukać swych piłek po krzakach i strząsać na siebie kleszcze. Im częściej wchodzili w krzaki (co wiązało się wprost z malejącym poziomem umiejętności gry w golfa) tym większe było prawdopodobieństwo ukąszenia przez kleszcza i zakażenia wirusem, więc większe ryzyko ciężkiej choroby a nawet śmierci. Stąd w tych (stworzonych przecież przez przyrodę) okolicznościach rzeczywiście brak zdolności do golfa mógł być śmiertelny w swych skutkach.
Aby skutecznie chronić przyrodę, potrzeba chęci, możliwości prawnych, pieniędzy i informacji. Lasy Państwowe są przychylne ochronie przyrody. Współczesna polska polityka leśna, wraz z zarządzeniem nr 11, stanowią dobre formalne podstawy do ochrony. Leśnicy potrafią też całkiem dobrze starać się o pieniądze. W tej sytuacji prosty brak informacji o walorach przyrodniczych zarządzanego terenu może stać się przeszkodą w skutecznym chronieniu tych wartości. To właśnie brakiem informacji powodowane są “wypadki” w postaci np. zalesienia cennych muraw kserotermicznych lub budowy zbiorników retencyjnych na cennych torfowiskach.
Standardowy opis taksacyjny lasu, będący podstawowym źródłem informacji gospodarczej, nie zawiera wystarczającej informacji o walorach przyrodniczych lasu. Jakkolwiek nie przetwarzać źródłowych baz tego opisu, informacji tej nie da się z niego uzyskać. Wynika z tego ważny wniosek praktyczny: jeżeli w ramach gospodarki leśnej chce się skutecznie chronić przyrodę, to trzeba informacje o niej skrzętnie pozyskiwać i zbierać, nie licząc że zostaną one dostarczone w ramach powtarzanego co 10 lat urządzania lasu. Wymaga to zarówno aktywnego zbierania takich informacji przez służby terenowe, jak i wykorzystania wszystkich dostępnych źródeł - np. jakże często nie docierające w ogóle do nadleśnictw inwentaryzacje przyrodnicze gmin lub wyniki badań naukowych.
Bardzo interesujące rozwiązanie w zakresie procedur gromadzenia takich informacji stanowi wprowadzona w RDLP Szczecin “waloryzacja przyrodnicza lasów i gruntów nieleśnych”. Jest to zestawienie wszystkich informacji o walorach przyrody, znanych nadleśnictwu. Najważniejszą cechą tej waloryzacji jest jednak jej dynamiczny charakter, co oznacza, że ma ona w sposób ciągły być rozwijana i uzupełniana.
Dużą szansą zgromadzenia informacji przyrodniczych są “Programy ochrony przyrody”, wykonywane jako aneksy do operatów urządzania lasu. Jednak, aby ta szansa została wykorzystana, programy te muszą być opracowywane w sposób “maksymalistyczny”. Obowiązująca instrukcja ich wykonywania dopuszcza bowiem, by jako Program traktować opracowanie ograniczone wyłącznie do pewnych przetworzeń baz danych operatu urządzeniowego, które to przetworzenia - jak wspomniano wyżej - informacji potrzebnych do skutecznego chronienia przyrody z założenia zawierać nie mogą.
Komputeryzacja obiegu informacji w leśnictwie wiązała się - jak dotychczas - z eliminacją informacji przyrodniczych z obiegu. “Komputerowe” opisy taksacyjne są powszechnie postrzegane jako bardzo ubogie w informację o przyrodzie. Również SILP informacji tego typu nie gromadzi i nie przetwarza. Tak jednak być nie musi. Istnieją również nadające się do zastosowania w nadleśnictwie produkty informatyczne, które gromadzenie informacji o przyrodzie mogą wspomagać i ułatwiać.
Niezależnie jednak od zastosowanych rozwiązań proceduralnych i technicznych, wydaje się, że to właśnie obieg informacji o lokalnych walorach przyrody stanowi klucz do poprawy efektywności ochrony przyrody w lasach gospodarczych.
Standardowy opis taksacyjny lasu, będący podstawowym źródłem informacji gospodarczej, nie zawiera wystarczającej informacji o walorach przyrodniczych lasu. Jakkolwiek nie przetwarzać źródłowych baz tego opisu, informacji tej nie da się z niego uzyskać. Wynika z tego ważny wniosek praktyczny: jeżeli w ramach gospodarki leśnej chce się skutecznie chronić przyrodę, to trzeba informacje o niej skrzętnie pozyskiwać i zbierać, nie licząc że zostaną one dostarczone w ramach powtarzanego co 10 lat urządzania lasu. Wymaga to zarówno aktywnego zbierania takich informacji przez służby terenowe, jak i wykorzystania wszystkich dostępnych źródeł - np. jakże często nie docierające w ogóle do nadleśnictw inwentaryzacje przyrodnicze gmin lub wyniki badań naukowych.
Bardzo interesujące rozwiązanie w zakresie procedur gromadzenia takich informacji stanowi wprowadzona w RDLP Szczecin “waloryzacja przyrodnicza lasów i gruntów nieleśnych”. Jest to zestawienie wszystkich informacji o walorach przyrody, znanych nadleśnictwu. Najważniejszą cechą tej waloryzacji jest jednak jej dynamiczny charakter, co oznacza, że ma ona w sposób ciągły być rozwijana i uzupełniana.
Dużą szansą zgromadzenia informacji przyrodniczych są “Programy ochrony przyrody”, wykonywane jako aneksy do operatów urządzania lasu. Jednak, aby ta szansa została wykorzystana, programy te muszą być opracowywane w sposób “maksymalistyczny”. Obowiązująca instrukcja ich wykonywania dopuszcza bowiem, by jako Program traktować opracowanie ograniczone wyłącznie do pewnych przetworzeń baz danych operatu urządzeniowego, które to przetworzenia - jak wspomniano wyżej - informacji potrzebnych do skutecznego chronienia przyrody z założenia zawierać nie mogą.
Komputeryzacja obiegu informacji w leśnictwie wiązała się - jak dotychczas - z eliminacją informacji przyrodniczych z obiegu. “Komputerowe” opisy taksacyjne są powszechnie postrzegane jako bardzo ubogie w informację o przyrodzie. Również SILP informacji tego typu nie gromadzi i nie przetwarza. Tak jednak być nie musi. Istnieją również nadające się do zastosowania w nadleśnictwie produkty informatyczne, które gromadzenie informacji o przyrodzie mogą wspomagać i ułatwiać.
Niezależnie jednak od zastosowanych rozwiązań proceduralnych i technicznych, wydaje się, że to właśnie obieg informacji o lokalnych walorach przyrody stanowi klucz do poprawy efektywności ochrony przyrody w lasach gospodarczych.
Co robisz w czasie upału? Zapewne starasz się schronić w cieniu, zakładasz ciemne okulary dla ochrony przed ostrym światłem i dużo pijesz, ponieważ upał sprawia, że tracimy wodę, która stanowi znaczną część naszego ciała.
Rośliny nie mają takich możliwości - nie mogą przenieść się w inne, bardziej zacienione miejsce, nie mogą niczym się osłonić przed nadmiernym nasłonecznieniem, zwykle nie mogą także pobierać więcej wody - ponieważ słońce wysusza także ziemię.
Rośliny nie mają takich możliwości - nie mogą przenieść się w inne, bardziej zacienione miejsce, nie mogą niczym się osłonić przed nadmiernym nasłonecznieniem, zwykle nie mogą także pobierać więcej wody - ponieważ słońce wysusza także ziemię.
Co więc robią? Okazuje się, że one także opracowały swoje, całkiem skuteczne sposoby na upał.
Jednym z nich jest składanie liści - złożenie liści wzdłuż ich głównego nerwu, sprawia, że na działanie słońca wystawiona jest mniejsza powierzchnia. Inny sposób - to nasycenie skórki liści woskiem, kutyną lub krzemionką - czyli substancjami odpornymi na działanie wody, które zapobiegają wyparowywaniu jej z liści.
Niektóre rośliny ustawiają liście pionowo, równolegle do padania promieni słonecznych, dzięki temu są one w niewielkim stopniu narażone na działanie tych promieni. Liście roślin, nazywanych kompasowymi ustawione są jedną krawędzią w stronę północy, a drugim w stronę południa.
Rośliny żyjące w suchych środowiskach, zwane ksenofitami mają drobne lub igiełkowate liście - co sprawia, że powierzchnia z której paruje woda jest niewielka, czasami u takich roślin liście zanikają całkowicie.
Jeszcze innym, skutecznym sposobem ograniczenia oddziaływania Słońca na rośliny jest błyszcząca powierzchnia liści - takie liście odbijają promienie słoneczne, nie dopuszczając do przegrzania rośliny i wyparowania z niej wody.
Z kolei rośliny wysokogórskie, wystawione na ostre, górskie słońce często mają owłosione liście. Gęste włoski dają cień i utrudniają parowanie wody. Podobnie "postępuje" wiele roślin pustynnych i stepowych.
Dość ciekawym sposobem ochrony przed słońcem jest... czerwone zabarwienie liści i łodyg roślin. Tak zabarwione rośliny odbijają czerwoną część promieni, co sprawia, że ich wnętrze jest chłodniejsze niż wnętrze roślin zabarwionych na zielono.
Jednym z nich jest składanie liści - złożenie liści wzdłuż ich głównego nerwu, sprawia, że na działanie słońca wystawiona jest mniejsza powierzchnia. Inny sposób - to nasycenie skórki liści woskiem, kutyną lub krzemionką - czyli substancjami odpornymi na działanie wody, które zapobiegają wyparowywaniu jej z liści.
Niektóre rośliny ustawiają liście pionowo, równolegle do padania promieni słonecznych, dzięki temu są one w niewielkim stopniu narażone na działanie tych promieni. Liście roślin, nazywanych kompasowymi ustawione są jedną krawędzią w stronę północy, a drugim w stronę południa.
Rośliny żyjące w suchych środowiskach, zwane ksenofitami mają drobne lub igiełkowate liście - co sprawia, że powierzchnia z której paruje woda jest niewielka, czasami u takich roślin liście zanikają całkowicie.
Jeszcze innym, skutecznym sposobem ograniczenia oddziaływania Słońca na rośliny jest błyszcząca powierzchnia liści - takie liście odbijają promienie słoneczne, nie dopuszczając do przegrzania rośliny i wyparowania z niej wody.
Z kolei rośliny wysokogórskie, wystawione na ostre, górskie słońce często mają owłosione liście. Gęste włoski dają cień i utrudniają parowanie wody. Podobnie "postępuje" wiele roślin pustynnych i stepowych.
Dość ciekawym sposobem ochrony przed słońcem jest... czerwone zabarwienie liści i łodyg roślin. Tak zabarwione rośliny odbijają czerwoną część promieni, co sprawia, że ich wnętrze jest chłodniejsze niż wnętrze roślin zabarwionych na zielono.
niedziela, 23 maja 2010
Czym tak naprawdę jest przyroda? Czy jest to otaczająca nas roślinność, a może to zwierzęta, które żyją na naszej planecie? Co możemy nazwać przyrodą na naszym świecie? Otóż można powiedzieć, że jest to cały otaczający nas świat. Zaliczamy do niej wszystkie zwierzęta, rośliny, różnego rodzaju tereny, wody, takie jak morza, oceany, jeziora, rzeki, a także różnego rodzaju zjawiska atmosferyczne, które mają duży wpływ na życie na Ziemi. Trudno tak naprawdę powiedzieć czym jest przyroda, ponieważ nie da się jej jednoznacznie określić. Wiele osób będzie zaliczało do niej jedynie roślinność, która znajduje się obok nas, a inni powiedzą znowu, że przyroda to tylko różnego rodzaju obszary klimatyczne. Niektórzy uważają, że zwierzęta nie są zaliczane do tej wielkiej grupy. Jednak warto pamiętać o tym, że przyroda to cała natura, jaka nas otacza. Należy o nią starannie dbać, ponieważ to od niej w dużej mierze zależy nasze życie. To ona ma wpływ na funkcjonowanie naszego organizmu, a także na jego stan emocjonalny i psychiczny. Przyroda działa kojąco, ale czasami również możemy mieć przez nią wiele nieprzyjemności, ponieważ to ona wywołuje częste alergie i problemy zdrowotne.
Góry

Czy góry można także zaliczyć do przyrody? Czy są one jej elementem? Jaką mają znaczenie dla ludzkiego życia? Czy ich obecność możemy odczuć w swoim życiu? Odpowiedź na te pytania jest prosta. Góry to jeden z rodzajów przyrody, który bardzo często występuje w wielu rejonach świata. W pewien sposób są one barierą dla różnego typu frontów atmosferycznych. Oprócz tego, że są one doskonałym miejscem, które można zwiedzać są także miejscem, w którym można znaleźć bardzo dużą ilość różnego rodzaju roślinności, jak i zwierząt. Wynika to z tego, że w górach panują specyficzne warunki atmosferyczne i są takie zwierzęta oraz rośliny, które dzięki niemu mogą się rozwijać i poprawnie funkcjonować. W przyrodzie bardzo duże znaczenie odgrywają szczególnie takie góry jak: Alpy, Andy, w Polsce zróżnicowana fauna i flora występuje w Tatrach. Góry występują w dużych skupiskach na danym terenie, nie można ich spotkać pojedynczo, gdyż są to bardzo duże pasma. W Polsce z górami mamy do czynienia jedynie na południu kraju. Warto jednak pamiętać, że góry są bardzo ważnym elementem w przyrodzie i mają bardzo pozytywny wpływ na człowieka, a także współgrają z innymi równie ważnymi elementami przyrody.
Morza

Innym elementem otaczającej nas przyrody są piękne i bardzo pożyteczne morza. Morza to wody, które mają bardzo pozytywny i kojący wpływ na życie ludzki, zwierzęce oraz roślinne. Morza to jedne z największych obszarów wodnych, które występują na poszczególnych terenach świata. Tereny nadmorskie charakteryzują się bardzo pożytecznym i zdrowym powietrzem. Na tych terenach w powietrzu możemy mieć do czynienia z takim bardzo ważnym składnikiem, jakim jest jod. Pomaga on w wielu problemach zdrowotnych, między innymi w przeziębieniach i wielu innych procesach organizmu. Jednak ten element przyrody nie zawsze jest dla nas aż tak dobry i pożyteczny. Często spotykamy się z różnego rodzaju niekorzystnymi zjawiskami. Do takich na pewno możemy zaliczyć sztormy, wielkie fale tsunami, a także często są one przyczyną wielkich powodzi. Dlatego też ze względu na ich charakterystyczne cechy, nad morzem możemy spotkać ciekawą przyrodę, która rozwija się dzięki nadmorskiemu klimatowi. W Polsce morza występują na północy kraju i są one urozmaicone charakterystycznymi dla tych terenów przyrodniczych wydmami.
Lasy

Następnym elementem przyrodniczym występującym na wielu światowych terenach są lasy. Lasy możemy podzielić na różne rodzaje. Istnieją lasy iglaste, lasy liściaste oraz lasy mieszane, które łączą w sobie elementy obu lasów. Kolejnym kryterium, według którego można podzielić lasy jest klimat, w jakim one się znajdują. Można wtedy wyróżnić lasy strefy równikowej, podrównikowej, umiarkowanej, a także strefy zwrotnikowej i podzwrotnikowej. Las to jeden z najważniejszych elementów przyrody. Są one bardzo zróżnicowane, dlatego też roślinność oraz zwierzęta, jakie tam występują są bardzo zróżnicowane. Wytwarzane jest tam wiele substancji niezbędnych człowiekowi do życia. Jednak nie zawsze o tym pamiętamy. Często przyczyniamy się do zanieczyszczenia lasów przez wyrzucanie tam śmieci ale i także do ich pożarów, przez co na świecie ich liczba w bardzo szybkim tempie spada. W Polsce większość a tak naprawdę to prawie wszystkie lasy, jakie są to lasy sztuczne, które zostały zasadzone i wyhodowane przez ludzi. Jednak to dzięki lasom na różnych terenach występuje regulacja wody i wiele zwierząt znajduje tam miejsce zamieszkania odpowiednie dla ich potrzeb.
Pustynie

Czy na pustyniach istnieje życie? Czy w takich warunkach, jakie tam panują można w ogóle przeżyć? Czy tak naprawdę pustynie są elementem przyrody? Zadając sobie te pytania warto pamiętać o tym, że to jest jeden z bardzo ważnych składników przyrody. Co prawda i tam możemy spotkać zwierzęta i rośliny, które poprzez panujące tam warunki przystosowały się do takiego trybu życia. Jednak przyroda ta nie jest tam bardzo bogata a występuje tylko w terenach, które nazywamy oazami. Tak naprawdę na niektórych pustyniach życie w ogóle nie istnieje. Niekorzystne warunki, które tam panują są bardzo trudne do przetrwania, a temperatury jakie tam panują są wręcz niewyobrażalne dla ludzi, którzy nie mieszkają w tamtych obszarach. W ciągu dnia temperatury osiągają bardzo wysokie stopnie, niekiedy dochodzą nawet do sześćdziesięciu stopni Celsjusza. W nocy natomiast wszystko zmienia się w bardzo szybkim tempie. W tej porze temperatury spadają do zera. Nieraz także zanotowano tam minimalne temperatury ujemne. Zatem jak widać klimat ten nie jest bardzo dobry dla organizmów. Jednak pustynie są elementem przyrody i warto o tym pamiętać, gdyż występują tam bardzo ciekawe zwierzęta i rośliny. Nie jest ich dużo, ale za to ich funkcjonowanie i sposób życia jest bardzo interesujący.
Na terenie Afryki znajduje się nie tylko największa pustynia świata - Sahara, lecz również położona nad brzegiem oceanu Pustynia Nanimb, Pustynie Arabska oraz półpustynia Kalahari. W Azji, na granicy Indii i Pakistanu rozciąga się Pustynia Thar i Kara - Kurum. W Australii leży Wielka Pustynia Piaszczysta i Wielka Pustynia Wiktorii. W Ameryce Południowej Pustynia Atacama.
Ochrona przyrody
Przyroda jest bardzo ważnym elementem w naszym życiu. Dlatego też powinniśmy o nią dbać i postarać się, aby do końca życia mogła służyć nam jak najefektowniej. Na świecie powstaje coraz więcej grup i organizacji, które starają się jak najwięcej wywalczyć dla ochrony środowiska. Wskazują one błędy, jakie popełniają ludzie w swoim życiu codziennym. Dzięki tym organizacją możemy się również dowiedzieć w jaki sposób powinno się eliminować niekorzystne dla środowiska i przyrody różnego rodzaju procesy. Każdy z nas nieświadomie codziennie może przyczyniać się do zanieczyszczania i niszczenia otaczającej nas natury. Dlatego też powinniśmy sami zainteresować się problemem związanym z nieodpowiednim używaniem różnego rodzaju urządzeń. Powinniśmy zwrócić uwagę na segregacje śmieci, ponieważ dzięki temu wiele produktów może zostać ponownie przetworzonych. Powinniśmy również zwracać uwagę na kupowane przez nas przedmioty, które często są szkodliwe dla środowiska. Zwykłe czynności związane z codziennymi sprawami również czasami przyczyniają się do niszczenia przyrody. Należy pamiętać o tym, że musimy dbać o naszą planetę, ponieważ na niej będą mieszkać nasi potomkowie i musimy zapewnić im odpowiednie warunki do życia i rozwoju.
Parki przyrodnicze
W celu ochrony niektórych gatunków zwierząt i roślin, a także środowiska, które jest niezbędne im do przetrwania, powstaje coraz więcej specjalnych miejsc, które nazywane są parkami przyrodniczymi. W parkach tych często można zauważyć nowe, ciekawe gatunki fauny i flory, które nie mogą rozwijać się na innych obszarach. W każdym kraju powstają specjalne parki narodowe, a niektóre z nich są nawet wpisane na listę światowej dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego UNESCO. Zapewnia to im dokładną ochronę i gwarantuje przetrwanie przez kolejne stulecia. W parkach tych należy zachowywać się odpowiednio. Między innymi nie wolno hałasować, straszyć zwierząt czy szkodzić różnego rodzaju roślinom. Wejścia do takich parków często są płatne, a fundusze uzbierane z wszystkich odwiedzin turystów przekazywane są na różnego rodzaju pomoce roślinności oraz na pokarm dla wszystkich zwierząt. Dzięki temu fauna i flora znajdujące się na takim terenie zamkniętym może się rozwijać i możemy być pewni, że niczego im nie zabraknie. Dlatego też nie powinniśmy żałować pieniędzy na takie przedsięwzięcia, ponieważ przyroda jest bardzo ważna w życiu każdego człowieka i bez niej nic tu nie przetrwa.
Zjawiska przyrodnicze
Przyroda oprócz wielu pozytywnych cech, posiada jednak również cechy negatywne. Często mamy do czynienia z tak zwanymi zjawiskami przyrodniczymi, które niszczą nasz dorobek życia czy nasze całe życie. Różnego rodzaju kataklizmy zabierają ludziom ich mieszkania oraz czynią im szkody, przez które muszą później wydawać bardzo dużo pieniędzy na odnowę i renowację zniszczonych miejsc. Do najbardziej znanych, negatywnych zjawisk przyrodniczych należą burze, lawiny, sztormy, fale tsunami, sile rodzaje wiatrów, trzęsienia ziemi, powodzie, wybuchy wulkanów oraz gradobicia. Nieraz także śnieżyce mogą zasypać nasze domy, przez co możemy zamarznąć, stracić życie lub mieć innego rodzaju problemy. Wymienione zjawiska przyrodnicze nie dość, że powodują ogromne szkody to potrafią nawet zabić bardzo dużą ilość ludzi. Również w Polsce występuje większa ilość takich zjawisk. Powodzie, lawiny, burze to zjawiska, z którymi możemy spotkać się na co dzień i nie będą to przyjemne spotkania, a szczególne skutki, które z nich wynikną. Niestety nie jesteśmy w stanie opanować żywiołów przyrodniczych, dlatego też nie możemy ich przewidzieć, ani się przed nimi uchronić.
Subskrybuj:
Posty (Atom)